Slawkenbergii Fabella + 

Vespera qu√Ґdam frigidul√Ґ, posteriori in parte mensis Augusti, peregrinus, mulo fusco colore insidens, mantic√Ґ a tergo, paucis indusiis, binis calceis, braccisque sericis coccineis repleta, Argentoratum ingressus est. + 

Militi eum percontanti, quum portas intraret dixit, se apud Nasorum promontorium fuisse, Francofurtum proficisci, et Argentoratum, transitu ad fines Sarmatiae mensis intervallo, reversurum. + 

Miles peregrini in faciem suspexitвБ†вЄЇвБ†D√Ѓ boni, nova forma nasi! + 

At multum mihi profuit, inquit peregrinus, carpum amento extrahens, e quo pependit acinaces: Loculo manum inseruit; et magn√Ґ cum urbanitate, pilei parte anteriore tact√Ґ manu sinistr√Ґ, ut extendit dextram, militi florinum dedit et processit. + 

Dolet mihi, ait miles, tympanistam nanum et valgum alloquens, virum adeo urbanum vaginam perdidisse: itinerari haud poterit nud√Ґ acinaci; neque vaginam toto Argentorato, habilem inveniet.вБ†вЄїNullam unquam habui, respondit peregrinus respiciensвБ†вЄїseque comiter inclinansвБ†вАФhoc more gesto, nudam acinacem elevans, mulo lent√≤ progrediente, ut nasum tueri possim. + 

Non immerito, benigne peregrine, respondit miles. + 

Nihili aestimo, ait ille tympanista, e pergamen√Ґ factitius est. + 

Prout christianus sum, inquit miles, nasus ille, ni sexties major sit, meo esset conformis. + 

Crepitare audivi ait tympanista. + 

Mehercule! sanguinem emisit, respondit miles. + 

Miseret me, inquit tympanista, qui non ambo tetigimus! + 

Eodem temporis puncto, quo haec res argumentata fuit inter militem et tympanistam, disceptabatur ibidem tubicine et uxore su√Ґ qui tunc accesserunt, et peregrino praetereunte, restiterunt. + 

Quantus nasus! aeque longus est, ait tubicina, ac tuba. + 

Et ex eodem metallo, ait tubicen, velut sternutamento audias. + 

Tantum abest, respondit illa, quod fistulam dulcedine vincit. + 

Aeneus est, ait tubicen. + 

Nequaquam, respondit uxor. + 

Rursum affirmo, ait tubicen, quod aeneus est. + 

Rem penitus explorabo; prius, enim digito tangam, ait uxor, quam dormivero. + 

Mulus peregrini gradu lento progressus est, ut unumquodque verbum controversiae, non tantum inter militem et tympanistam, verum etiam inter tubicinem et uxorem ejus, audiret. + 

Nequaquam, ait ille, in muli collum fraena demittens, et manibus ambabus in pectus positis, (mulo lent√® progrediente) nequaquam, ait ille respiciens, non necesse est ut res isthaec dilucidata foret. Minime gentium! meus nasus nunquam tangetur, dum spiritus hos reget artusвБ†вАФAd quid agendum? ait uxor burgomagistri. + 

Peregrinus illi non respondit. Votum faciebat tunc temporis sancto Nicolao; quo facto, in sinum dextrum inserens, e qu√Ґ negligenter pependit acinaces, lento gradu processit per plateam Argentorati latam quae ad diversorium templo ex adversum ducit. + 

Peregrinus mulo descendens stabulo includi, et manticam inferri jussit: qu√Ґ apert√Ґ et coccineis sericis femoralibus extractis cum argenteo laciniato ќ†ќµѕБќєќґѕОќЉќ±ѕДќ±, his sese induit, statimque, acinaci in manu, ad forum deambulavit. + 

Quod ubi peregrinus esset ingressus, uxorem tubicinis obviam euntem aspicit; illico cursum flectit, metuens ne nasus suus exploraretur, atque ad diversorium regressus estвБ†вАФexuit se vestibus; braccas coccineas sericas manticae imposuit mulumque educi jussit. + 

Francofurtum proficiscor, ait ille, et Argentoratum quatuor abhinc hebdomadis revertar. + 

Bene curasti hoc jumentum? (ait) muli faciem manu demulcensвБ†вАФme, manticamque mean, plus sexcentis mille passibus portavit. + 

Longa via est! respondet hospes, nisi plurimum esset negoti.вБ†вАФEnimvero, ait peregrinus, a Nasorum promontorio redii, et nasum speciosissimum, egregiosissimumque quem unquam quisquam sortitus est, acquisivi. + 

Dum peregrinus hanc miram rationem de seipso reddit, hospes et uxor ejus, oculis intentis, peregrini nasum contemplanturвБ†вЄЇвБ†Per sanctos sanctasque omnes, ait hospitis uxor, nasis duodecim maximis in toto Argentorato major est!вБ†вАФestne, ait illa mariti in aurem insusurrans, nonne est nasus praegrandis? + 

Dolus inest, anime m√Ѓ, ait hospesвБ†вАФnasus est falsus. + 

Verus est, respondit uxorвБ†вЄЇвБ† + 

Ex abiete factus est, ait ille, terebinthinum oletвБ†вЄї + 

Carbunculus inest, ait uxor. + 

Mortuus est nasus, respondit hospes. + 

Vivus est ait illa,вБ†вАФet si ipsa vivam tangam. + 

Votum feci sancto Nicolao, ait peregrinus, nasum meum intactum fore usque adвБ†вАФQuodnam tempus? illico respondit illa. + 

Minimo tangetur, inquit ille (manibus in pectus compositis) usque ad illam horamвБ†вЄїQuam horam? ait illaвБ†вЄїNullam, respondit peregrinus, donec pervenio adвБ†вАФQuem locum,вБ†вАФobsecro? ait illaвБ†вЄЇвБ†Peregrinus nil respondens mulo conscenso discessit. + 